บทที่ 308 308

เช้าวันที่สิบเก้าพฤศจิกายน แสงแดดยามเช้าสดใสส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของคฤหาสน์

ไววิทย์ยืนอยู่หน้ากระจกแต่งตัวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตากับสูทสากลสีเข้มที่ดูภูมิฐานและหล่อเหลาเป็นพิเศษ พรชิตาที่เพิ่งให้นมลูกเสร็จเดินเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าเขา ก่อนจะเอื้อมมือทั้งสองข้างขึ้นช่วยจัดปกเสื้อสูทและเนกไทให้เข้าท...