บทที่ 309 309

“วันนี้... คุณพรสวยมากเลยครับ สวยจนผมเกือบจะลืมบทพูดที่เตรียมมาเสียแล้ว” ชายหนุ่มเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าและสายตาที่มองสำรวจเธออย่างไม่วางตา

พรชิตาหลุบตาลงต่ำด้วยความเขินอาย “เมย์เขาบังคับให้พรแต่งตัวแบบนี้น่ะค่ะ... ดูแปลกตาไปไหมคะ”

“ไม่แปลกเลยครับ... น่ารักจนผมไม่อยากให้ใครคนอื่นได้เห็นนอกจากผม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ