บทที่ 317 317

“เรื่องในคืนนั้นมันสกปรก... ก็เพราะความคิดและการกระทำของคุณวิมลดากับอาชัยค่ะ ไม่ใช่เพราะตัวพร”

น้ำเสียงของพรชิตากังวานใสและชัดเจนทุกถ้อยคำ

“และคนที่ต้องจมปลักใช้ชีวิตอยู่กับความเกลียดชังและเรื่องสกปรกพวกนั้นต่อไปอีกยี่สิบสี่ปีหลังกำแพงคุก... คือคุณวิมลดาคนเดียวค่ะ ไม่ใช่พวกเรา!”

“นังพรชิตา! แก—!”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ