บทที่ 322 322

“พรทราบค่ะว่าคุณพ่อของคุณวิมลดาท่านเสียใจ... แต่คนที่ทำให้ท่านต้องเสียใจ คือการกระทำของลูกสาวท่านเอง ไม่ใช่พรค่ะ”

ป้าวรรณหน้าตึงขึ้นมาทันที “หนูพร! ป้าหมายถึงว่าหนูเองก็ได้ดีมีความสุขไปแล้ว จะจองเวรจองกรรมกันไปถึงไหนล่ะจ๊ะ!”

“การที่วันนี้พรมีความสุขกับลูก ไม่ได้แปลว่าคนที่เคยเอาปืนจี้พรควรจะพ้นควา...