บทที่ 333 333

เสียงร้องอ้อแอ้คึกคักจากห้องเด็กอ่อนข้างๆ ดังปลุกพ่อกับแม่ตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า พรชิตาขยับตัวเตรียมจะลุกจากเตียง ทว่าไววิทย์กลับกดไหล่มนของภรรยาให้นอนพิงหัวเตียงรอก่อน ส่วนตัวเขาเองก็รีบลุกเดินออกไปรับตัวเจ้าของวันเกิดเข้ามาให้

ไม่กี่อึดใจต่อมา ร่างสูงใหญ่ของไววิทย์ในชุดเสื้อยืดสีขาวที่มีรอยยับนิดๆ จา...