บทที่ 336 336

กาลเวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับสายลมที่พัดผ่านฤดูกาล สามปีถัดมานับจากงานฉลองวันเกิดขวบปีแรก เด็กชายพายุที่เคยเป็นทารกน้อยวัยเตาะแตะหัดเกาะแขนพ่อลุกขึ้นยืนในวันนั้น บัดนี้ได้เติบโตขึ้นเป็นเด็กชายวัยสี่ขวบเต็มที่ทั้งช่างพูด ช่างเจรจาต่อรอง และมีคำถามร้อยแปดพันเก้ามาให้ผู้ใหญ่ในคฤหาสน์ต้องอมยิ้มแกม...