บทที่ 337 337

เมื่อถึงเวลาเย็นที่พรชิตาพิมพ์แก้ไขรายงานส่วนท้ายเสร็จและเดินออกมาจากห้องทำงาน เธอก็พบสองพ่อลูกกำลังนั่งยองๆ เงยหน้ามองผนังห้องโถงชั้นบนด้วยกันอย่างตั้งอกตั้งใจ ภาพวาดครอบครัวฝีมือเด็กชายพายุถูกนำใส่กรอบไม้สีขาวสะอาดตาและนำไปแขวนไว้เคียงข้างกับภาพถ่ายครอบครัวในวันแต่งงานพอดิบพอดี ทันทีที่เห็นแม่เดิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ