บทที่ 354 354

ดวงตาคมกริบของไววิทย์ทอประกายหวานซึ้งขึ้นทันทีที่ได้ยินคำสัญญานั้น เขาอยากจะลุกจากเก้าอี้เดินไปกอดจูบภรรยาเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ ติดตรงที่ลูกสาววัยสามขวบยังนั่งตาแป๋วอยู่บนตักและลูกชายคนเล็กอย่างนทีกำลังเงยหน้าถามว่าทำไมตอนเย็นคุณพ่อถึงไม่ไปกินข้าวกับคุณย่าด้วยกัน ไววิทย์จึงอธิบายให้ลูกแฝดฟังอย่างอ่อนโ...