บทที่ 38 38

หญิงสาวก้าวถอยหลังออกห่างจากบานประตูหนึ่งก้าว ความหวาดกลัวที่แล่นปราดเข้าเกาะกุมหัวใจทำให้เรียวขาของเธออ่อนแรง แต่ความโกรธแค้นและเจ็บปวดที่ถูกทรยศ กลับกลายเป็นพลังแฝงที่ช่วยพยุงร่างของเธอเอาไว้ไม่ให้ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น

เธอเคยซื่อบื้อหลงคิดมาตลอด ว่าเธอจะต้องพยายามตั้งคำถามเค้นหาความจริงจากผู้เป็น...