บทที่ 58 58

ในช่วงบ่ายของวันเดียวกันนั้น หญิงสาวยืนหลบมุมอยู่หลังช่องลมของบานประตูห้องครัว ได้ยินเสียงวิชัยคุยโทรศัพท์และหลุดปากบอกแววว่า เพื่อนของเธอเดินทางไปถึงคลินิกแล้วจริงๆ ก่อนที่เขาจะหันขวับมาเห็นเงาของเธอที่ทาบทับอยู่บนพื้น ชายวัยกลางคนรีบลดโทรศัพท์ลง รอยยิ้มจอมปลอมที่ใช้คุยกับปลายสายอันตรธานหายไปในพริบ...