บทที่ 76 76

พรชิตามองดูกล่องลังเปล่าที่ถูกวางทิ้งไว้กลางห้อง ความรู้สึกตีบตันประดังเข้ามาในอก ราวกับว่ากำแพงรั้วสังกะสีที่เคยกักขังเธอไว้ กำลังถูกถอนรากและเตรียมพร้อมที่จะถูกหิ้วออกเดินทางไปกักขังเธอในสถานที่แห่งใหม่ ความหวาดกลัวที่แท้จริง ไม่ใช่การที่เธอต้องเริ่มต้นพับเสื้อผ้าเก็บลงกระเป๋าใบใหม่ แต่มันคือความห...