บทที่ 16 บทที่ 8 ติณณ์ 50%

บทที่ 8 ติณณ์

“ตะ ติณณ์”

เภตราละเมอเรียกชื่อชายหนุ่มออกไปเสียงแผ่ว หัวใจร้าวรานเมื่อเห็นสายตาว่างเปล่าทอดมองมาอย่างไร้เยื่อใย หญิงสาวไม่มีเรี่ยวแรงพอจะขยับขาเดินเข้าไปในร้าน หูอื้อตาลายคล้ายจะเป็นลมอยู่ตรงนี้จนกระทั่งสัมผัสอบอุ่นจากมือหนาที่ยืนข้างกายปลุกเรียกสติที่แตกกระจัดกระจายของเธอให้กลับเข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ