บทที่ 29 ปรับปรุงทัศนียภาพ

"ชอบใช่มั้ยล่ะ" ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ แต่มุมปากกลับกดลึกเป็นรอยยิ้ม

"ชอบสิคะ!" ลดาตอบกลับทันควัน ขยับตัวเด้งฟูกทดสอบความนุ่มอีกสองสามที "คราวนี้ฉันจะได้เลิกปวดหลังกร๊อบแกร๊บซักที เตียงเก่านี่ทำเอาหลังแทบพัง"

เจตนิพัทธ์มองภาพน่ารักๆ นั้นแล้วเหยียดยิ้มร้ายกาจ แววตาพราวระยับขึ้นมาอย่างมีเลศนัย

"ก็ดี......

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ