บทที่ 35 โรคจิต

เจตนิพัทธ์มองสภาพห้องที่ถูกรื้อค้นด้วยสายตาเรียบเฉย ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับแผ่รังสีเยือกเย็น ก่อนที่ชายหนุ่มจะหันกลับมามองคนที่เพิ่งบอกให้เขาฮึบเมื่อครู่

"ตั้งแต่คืนนี้... ย้ายขึ้นไปนอนห้องฉัน"

"ห้ะ!" ลดาเบิกตากว้าง ส่ายหน้าดิกทันที "ไม่เอาอ่ะคุณ! เรื่องอะไรฉันต้องไปนอนให้คุณหาเรื่องแกล้งด้วย"

"ฉันไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ