บทที่ 102 ตอนที่ 32 สิ้นสุดความอดทน (2)

“ไม่ยุ่งเหรอ ถ้าไม่ยุ่งไม่เสี้ยม แนนจะกล้าหนีไปอย่างนี้เหรอ” เรวันต์ตวาดอย่างคนที่เริ่มควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่

“นี่คุณไม่คิดจะโทษตัวเองเลยหรือไงว่าที่คุณแนนหนีไปเพราะความเลวของตัวเองน่ะ” มัตสยาลุกขึ้นตวาดกลับไปบ้าง ไม่คิดว่าเธอจะได้มาเจอผู้ชายที่เห็นแก่ตัวมากขนาดนี้

“เลวอะไร ธรรมดาของผู้ชายที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ