บทที่ 103 ตอนที่ 32 สิ้นสุดความอดทน (3)

“ไม่เป็นไรค่ะ” มัตสยายิ้มอย่างให้กำลังใจผู้สูงวัย

“ผมขอโทษด้วยนะพ่อ ที่เลี้ยงลูกตามใจจนทำให้เป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้” นายวิทยาทรุดตัวลงนั่งที่พื้นแล้วยกมือไหว้คนเป็นพ่อที่นั่งอยู่ที่โซฟา

“ช่างเถอะ จะมาแก้นิสัยเอาตอนนี้ก็คงไม่ได้ ยังไงแกก็ดูแลมันหน่อยก็แล้วกัน ดูทรงแล้วมันก็คงรักเมียมันไม่น้อยหรอก เม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ