บทที่ 11 ตอนที่ 4 การนอนพักกลางวันที่ถูกช่วงชิง (2)
“คุณไหวหรือเปล่า” ชายถามพลางหรี่ตามมองเพราะยังเห็นความล้าปรากฏอยู่บนใบหน้าที่แม้จะถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแต่ก็ไม่สามารถปิดบังได้
“ไหวค่ะ” มัตสยาตอบกลับพร้อมรอยยิ้มเช่นเคย
“คุณจะอดหลับอดนอนมาจากไหนผมไม่รู้นะ แต่ต้องไม่กระทบกับงานคุณรู้ใช่ไหม”
“รู้ค่ะ และขอโทษที่แอบฟุบหลับไป” มัตสยาก้มศีรษะลงเล็กน้อยอย่างรู้สึกผิด และเธอก็ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะมาทำงานไวขนาดนี้
“ช่างเถอะ มันยังไม่ถึงเวลางาน ผมไม่สนใจหรอก” บอกก่อนจะยกกาแฟขึ้นดื่มพร้อมกับเปิดดูแฟ้มงานเป็นการตัดบทสนทนา
“ขอบคุณค่ะ” มัตสยาหมุนตัวกลับพร้อมกับลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก และในขณะที่กำลังจะเดินออกจากห้อง เจ้านายหนุ่มก็เรียกเอาไว้
“เดี๋ยวสิ ถ้าวันนี้แม่ผมมาหารบกวนแจ้งผมก่อนนะ”
“ได้ค่ะ” มัตสยาหันมาตอบรับทันที นั่นทำให้วาทีถามย้ำ “คุณรู้จักท่านใช่ไหม”
“ค่ะ คุณนุเคยเอารูปให้ดูแล้วค่ะ”
วาทีพยักหน้าอดีตเลขาฯ ของเขายังคงทำงานรอบคอบเหมือนเคย ก่อนจะบอกอีกฝ่ายเพิ่มเติมกับเรื่องที่อนุรักษ์โทรมาขอหยุดงานกับเขาเมื่อเช้านี้ เพราะมีธุระด่วน “อ้อ วันนี้คุณนุเขาไม่ได้มานะ ติดธุระ”
“ค่ะ”
เมื่อวาทีพยักหน้ารับมัตสยาก็เดินออกจากห้องไปยืนสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เรียกความสดชื่น แม้จะล้าและไม่มีคนช่วย เธอต้องตั้งใจให้มากแม้จะล้ามากก็ตาม ดีที่กาแฟยังช่วยไม่ให้ง่วงได้
มัตสยายกมือขึ้นตบแก้มของตัวเองแรง ๆ ไปสองทีแล้วกลับเข้าไปนั่งที่โต๊ะแล้วทำงานของตัวเองต่อ
โชคดีที่วันนี้ช่วงเช้าไม่มีการออกไปพบลูกค้าข้างนอก จะมีอีกทีก็บ่ายสามโน้น ทำให้มัตสยาคิดเอาไว้ว่าพักเที่ยงจะรีบกินข้าวแล้วมาพักเอาแรงสักหน่อย แต่ก่อนเวลาพักประมาณครึ่งชั่วโมง หญิงสูงวัยท่าทางภูมิฐานกับสาวสวยคนหนึ่งก็มาขอพบวาที
“ตาทีอยู่ไหม” นางนิลมณีถามพลางมองพิจารณาหญิงสาวตรงหน้าอย่างแปลกใจเล็กน้อย นางเพิ่งรู้ว่าลูกชายเปลี่ยนเลขาฯ แถมเป็นผู้หญิงเสียด้วย
“อยู่ค่ะ” มัตสยาลุกขึ้นตอบพร้อมกับยกมือไหว้อีกฝ่ายอย่างนอบน้อม รวมไปถึงสาวสวยที่อยู่ข้าง ๆ ด้วย “รอสักครู่นะคะ” บอกเสร็จก็รีบโทรแจ้งเจ้านายที่เขาได้บอกเอาไว้ เมื่อได้รับการอนุญาตวางสายก็เดินนำทั้งสองไปแล้วเปิดประตูอำนวยความสะดวกให้ “เชิญค่ะ” แล้วกลับมาทำงานของตัวเองต่อ สลับกับการดูนาฬิกาที่วันนี้เหมือนจะเดินช้ากว่าปกติว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลาพักเสียที
และในขณะที่คิดอย่างหงุดหงิดเธอก็โดนวาทีเรียกตัวเข้าไปพบ และพอเข้าไปก็ได้ยินเรื่องที่ทำให้เธอต้องตกใจระคนลำบากใจสุด ๆ
“เดี๋ยวเที่ยงนี้คุณออกไปกินข้าวข้างนอกกับผมเลยนะ”
“ทะ...ทำไมคะ” มัตสยาที่ยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของชายหนุ่มถามอย่างตกใจระคนสงสัย อีกทั้งเธอยังรับรู้ถึงรังสีแห่งความไม่พอใจแผ่ออกจากผู้หญิงอีกสองคนที่นั่งอยู่ในห้องนี้ เธอจึงเหลือบตาไปมองเล็กน้อย แล้วก็จริงเพราะทั้งคู่จ้องเธอตาเขม็งอย่างไม่พอใจ
“นั่นสิ แม่ชวนแกไปกินข้าวกับหนูไอซ์แล้วแกจะพกเลขาไปด้วยทำไม” นางนิลมณีถามเสียงดังพร้อมกับเดินเข้ามาหาลูกชายด้วยท่าทีหงุดหงิด แถมยังมองค้อนเลขาฯ คนใหม่ไปหนึ่งที
“ช่วงบ่ายผมต้องออกไปพบลูกค้าอีกกลับไปกลับมาคงไม่ทันเวลานัด” วาทีให้เหตุผล ก่อนจะทำเสียงกระแอมกระไอเมื่อเห็นมัตสยาจะอ้าปากแย้ง
“ก็ให้เลขาของแกตามไปทีหลังสิ” นางนิลมณีเสนอ แต่คนเป็นลูกชายกลับส่ายหน้า “ไม่ได้ครับ เผื่อมีงานด่วนแทรกเข้ามามันจะไปไม่ทัน”
“แกช่วยเบาเรื่องงานหน่อยไม่ได้เลยเหรอ” นางมองลูกชายอย่างเหนื่อยหน่ายใจ เรื่องที่พ่อสามีพูดไว้ไม่ผิดเลย ลูกชายของนางบ้างานจริง ๆ ดูสิจะให้พาสาวไปกินข้าวยังจะห่วงเรื่องงานอีก แล้วไหนล่ะเวลาส่วนตัว
“เบาขนาดไหนล่ะครับ เบาเท่าพี่เรย์เลยดีไหมล่ะครับ” วาทีเงยหน้าขึ้นมองคนเป็นแม่แล้วกดยิ้ม นั่นทำให้เขาโดนท่านมองค้อน
“นั่นก็เกินไป ให้มันพอดีน่ะเข้าใจไหม”
“ที่ทุกวันนี้บริษัทไปได้สวย เพราะความขยันและทุ่มเทครับ ไม่ใช่นั่งกระดิกเท้าแล้วทุกอย่างจะสำเร็จ เรื่องนี้ผมอยากให้แม่และทุกคนเข้าใจครับ” วาทีมองคนเป็นแม่แล้วปรายตามองสาวสวยอีกคนที่กำลังนั่งส่งยิ้มมาให้เขา
“ตกลงต้องห้อยแม่เลขาคนสวยไปด้วยให้ได้ใช่ไหม”
“ครับ” วาทีพยักหน้าปิดแฟ้มงานที่เพิ่งเซ็นชื่อลงไป แล้วนำมันไปวางกองรวมกับแฟ้มอื่นที่เขาอ่านรายละเอียดและเซ็นอนุมัติไปแล้ว
“แกเปลี่ยนเลขานานหรือยังเนี่ย” นางนิลมณีถามอย่างไม่วางใจ เมื่อได้พิจารณาหญิงสาวที่ลูกชายเพิ่งเรียกเข้ามาในห้องอย่างจริงจังอีกครั้ง จึงเห็นได้ว่าอีกฝ่ายสวยใช้ได้เลยทีเดียว ถ้าจะใช้เสน่ห์มัดผู้ชายก็คงทำได้ไม่ยาก
“เพิ่งมาทำได้แค่วันสองวันเองครับ”
“แม่จำได้ว่าแกไม่ชอบเลขาผู้หญิงนี่ ทำไมเปลี่ยนใจเสียล่ะ”
“ผมบอกเมื่อไหร่ว่าไม่ชอบ ขอแค่ทำงานเป็น ตั้งใจ ขยัน จะผู้หญิงหรือผู้ชายผมก็ไม่สนใจทั้งนั้น” วาทีบอกอย่างไม่ใส่ใจ
“แม่เลิกเถียงกับแกแล้ว ทำงานเสร็จหรือยังแม่กับหนูไอซ์หิวแล้ว” นางตัดบทแล้วเดินกลับไปที่โซฟาอีกครั้ง
“คุณมัทไปเตรียมตัวออกไปข้างนอกได้เลยครับ”
“ค่ะ” มัตสยารับคำแล้วหมุนตัวเดินออกไปพร้อมกับความฝันที่แตกสลาย การนอนกลางวันของเธอถูกช่วงชิงไปเสียแล้ว
จะโทษใครดี แม่กับผู้หญิงของบอสหรือตัวบอสเอง
