บทที่ 146 ตอนที่ 45 น้องขุนเขา (2)

“สีหน้าคุณไม่ค่อยดีเลยนะคะ” มัตสยาถามด้วยน้ำเสียงติดจะเหนื่อยหอบเล็กน้อย

“ผมลุ้นมากไปหน่อย คุณโอเคไหม”

“โอเคค่ะ” มัตสยาพยักหน้าความเจ็บปวดและทรมานที่นำมาซึ่งความสุขได้ผ่านพ้นไปแล้ว เมื่อก่อนในสถานการณ์ที่เหมือนกันเธอโดดเดี่ยวและเจ็บปวดจากแผลทางใจ แต่มาตอนนี้เธอไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว ลูกของเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ