บทที่ 23 ความรักที่ไม่มีสิทธิ์เรียกร้อง 4.2

“วินท์คะ เราไม่ได้เจอกันตั้งนาน ทำไมต้องทำเหมือนคนไม่รู้จักกันด้วย” เธอถามด้วยน้ำเสียงน้อยใจ ก่อนจะยื่นมือไปแตะแขนเขาเบา ๆ

“ริน เราคุยเรื่องนี้กันแล้ว” อัครวินท์ตอบพร้อมขยับแขนออกเล็กน้อย

“แต่รินยังรู้สึกเหมือนเดิมนะคะ” หญิงสาวสารภาพด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ผมแต่งงานแล้ว” ชายหนุ่มตอบอย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ