บทที่ 40 รอยร้าวที่ลึกเกินเยียวยา 6.4

“พูดได้ดีมาก” พิณณาราพูดพร้อมรอยยิ้มกว้าง

“แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาจะทำได้ไหม” ลลิศราตอบด้วยรอยยิ้มเศร้า

“ถ้าเขาทำไม่ได้ แกก็ต้องคิดถึงตัวเอง” เพื่อนสนิทพูดอย่างจริงจัง

“ฉันรู้แล้ว” หญิงสาวตอบพร้อมพยักหน้า ก่อนจะก้มหน้าทานอาหารต่อด้วยความรู้สึกที่มั่นคงขึ้นเล็กน้อย

“คุณลลิคะ กลับมาแล้วเหรอคะ” ป้าจัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ