บทที่ 12 คำขอจากเพื่อนรัก (1/2)

“ไอ้เด็กตั้งสติหน่อยเถอะว่ะ เธอไปโดนอะไรมาวะ ทำไมถึงกลับมาในสภาพแบบนี้”

เขาขมวดคิ้วเครียดใส่ ส้มหวานเด็กขี้เขินไม่ค่อยกล้าสบตาคน ตอนนี้กลับสบสายตาเขาอย่างไม่ยอมลดละ จากแมวน้อยก็กลายเป็นนางแมวยั่วสวาทในพริบตาเดียว

“พี่ชิมให้หน่อยสิว่ามันจืดหรือเปล่า”

“ชิมอะไร”

“ปาก...”

เสือตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ มองเรือนร่างสะโอดสะองบนตักที่ยกแขนคล้องลำคอเขา เธอโน้มตัวเข้ามาหาด้วยท่าทีขี้เล่น แต่ดันทำในสิ่งที่ไม่คาดคิดคือการทาบทามริมฝีปากลงมา

คนตัวเล็กบดปากเขาแรงๆ ก่อนจะผละออกไปเล็กน้อยแล้วมุ่ยปากเชิงแง่งอน พอเขาไม่ยอมจูบตอบเธอกลับ

“ทำไมไม่จูบล่ะคะ...”

“เธอเหมือนจะกินปากพี่มากกว่า”

“แล้วเราต้องทำยังไง พี่สอนทีสิ” เธอบอกเขาแล้วโน้มตัวกอดลำคอเอาไว้ ท่าทางอ้อยอิ่งชวนยั่วเย้าอารมณ์ชายสุดๆ

ดวงตาของเธอฉ่ำน้ำมองกันอย่างยั่วใจ ราวกับกำลังรอวิธีศึกษาการจูบที่ถูกต้อง จนคนที่เพิ่งอารมณ์ค้างตั้งแต่บนรถเริ่มจะรู้สึกวูบวาบขึ้นมา

“แน่ใจเหรอว่าอยากให้สอน” เขาเลิกคิ้วถามเพื่อให้แน่ใจ

“อื้อ...” เธอพยักหน้าหงึกหงักแล้วคลี่ยิ้มเคลิ้มตอบกลับ

เพียงชั่ววูบเดียวของอารมณ์ เสือก็คว้าใบหน้าเธอเข้ามาประกบจูบ เขาห้ามใจไว้ไม่อยู่อารมณ์ชายมันหมกมุ่นตลอดอยู่แล้ว และพอมีสาวหน้าตาจิ้มลิ้มมาอ่อยถึงที่จะทนไหวได้ไง

“อือ” ส้มหวานส่งเสียงครางในลำคอ

“อืม” เสือป้อนจูบให้เธออย่างอ้อยอิ่ง

เขาบดคลึงกลีบปากสีระเรื่อของเธอขึ้นลง ก่อนที่จะไต่ระดับความดุดันเพิ่มด้วยการจะสอดเรียวลิ้นเข้าไปในปากเธอ

ส้มหวานไม่เคยถูกจูบจนตัวเหลวขนาดนี้มาก่อน ตอนโดนจูบก็เลยเงอะงะทำตัวไม่ถูก นอกจากนั่งนิ่งเป็นรูปปั้นปล่อยให้เขาครอบครองพื้นที่บนปากทั้งหมด

“อื้อ... อึก” เธอร้องประท้วงเพราะผ่อนลมหายใจไม่ทัน

แต่เสือร้ายกลับไม่ยอมปล่อยไป เขาตักตวงทุกความหวานในโพรงปาก เกี่ยวกระหวัดรัดลิ้นเล็กที่กระถดหนีอย่างดูดดื่ม

หยาดน้ำลายแลกเปลี่ยนที่ปลายลิ้น ปากเธอหวานละมุนลิ้นจนเขาอยากชิมไปทั้งตัว จนเผลอเลื่อนมือกอบกุมที่หน้าอกเธออย่างแพ้แรงอารมณ์

“อึก...” ส้มหวานเบ้หน้า มือเริ่มทุบตีอกเขาให้ปล่อย

เสือเริ่มอยากได้มากขึ้นกว่าเดิม เขาจูบแลกลิ้นกับคนที่ไม่รู้ประสีประสาในการจูบ แต่ยังบดเบียดร่างกายบนตักเขา จากที่แค่จูบก็เริ่มบีบขยำเต้าอวบอิ่มเต็มมือ

ส้มหวานซ่อนรูปมากกว่าที่คิด พอได้จับถึงรู้ว่ามันใหญ่ล้นมือเขาอีก จนบางอย่างใต้กางเกงชายเริ่มนูนขึ้นเป็นลำ

“อึก... เดี๋ยวก่อนค่ะ”

ส้มหวานดันอกเขาแล้วผละใบหน้าออกห่าง ก่อนที่จะรีบกอบโกยอากาศหายใจ เขาจูบแรงแล้วก็จูบนานกว่าที่คิดอีก

เสือหน้ามืดตามัวจะฉวยโอกาสจูบต่อ แต่เธอหันหน้าหนีจนเขาจูบเข้าที่แก้มนิ่มแทน ก่อนจะคลอเคลียด้วยอารมณ์ที่แสดงถึงความต้องการ

ส้มหวานโคตรจะหวานสมชื่อเลย...

“เราหายใจไม่ทัน พี่ค่อยๆ จูบไม่ได้เหรอ”

“ก็ค่อยๆ อยู่”

“แต่เราเจ็บปากแล้ว”

ใบหน้าหล่อเหลาขมวดคิ้วเครียด เขาคิดเรื่องลามกในหัวเต็มไปหมดเลยตอนนี้

“อยากจูบเราอีกรอบมั้ย”

“อือ มาให้จูบหน่อยดิ”

สายตาเขาแสดงความต้องการปิดไม่มิด แต่พอมือบางทั้งสองของเธอจับประคองใบหน้าเขา คำพูดของเพื่อนสนิทก็แวบเข้ามาในหัวทันที

“ผู้หญิงมีตั้งเยอะไอ้เสือ เว้นน้องกูไว้สักคนเถอะ”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป