บทที่ 30 หงายการ์ดงอนกลับ (1/2)

ส้มหวานชะงักสติหลุดไปชั่วขณะ พอเสือชักมือกลับไปเธอก็รับรู้ได้เลยว่าความซวยมาเยือนแล้ว

“มะ- ไม่ใช่นะคะพี่เสือ” เธอส่ายหน้าทั้งน้ำเสียงสั่นเครือ

“ถ้างั้นเธอเข้าหาพี่เพราะอะไร รู้จักกันมา 6 ปี เธอไม่คิดจะมองพี่เลยด้วยซ้ำ”

ประโยคที่แฝงความน้อยใจกำลังทำให้เธอรู้สึกผิด เด็กนี่ก็มองเขาเป็นแค่เพื่อนพี่ชายตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ