บทที่ 33 แพ้ทางเสือร้าย (1/1)

“พี่เสือใจร้าย... ฮึก”

ร่างบางทรุดตัวนั่งกอดเข่าหลังพิงประตู น้ำตาเม็ดใหญ่รินไหลเปื้อนใบหน้าไม่ขาดสาย เธอเบะริมฝีปากสะอื้นไห้ราวกับเด็กสามขวบที่โดนดุ

ตลอด 6 ปีที่รู้จักกันตั้งแต่รั้วมัธยมปลายมา เสือไม่เคยเมินเธอเลยสักครั้งเดียว ถึงจะปากร้ายแต่เป็นรุ่นพี่ที่ใจดีมาก

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอถูกเขาเมิน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ