บทที่ 5 แพ้ให้เสียงในหัว (1/1)
มหาวิทยาลัย
ดวงตาที่ไร้แว่นนำทางทำส้มหวานไม่กล้าสบตาใคร ปกติก็ไม่ค่อยสบตาคนเวลาพูดคุยอยู่แล้ว พอมองไม่ชัดเธอก็ยิ่งก้มหน้าก้มตาเข้าไปใหญ่เลย
“อ่า... มองเห็นไม่ค่อยชัดเลย” เธอพูดคนเดียว ขณะที่นั่งอ่านหนังสือรอเพื่อนสนิทอย่างแตงโมตรงโต๊ะหินอ่อน
ส้มหวานนักศึกษาคณะแพทย์ศาสตร์ปีสอง หญิงสาวหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตาบีเจดีที่ฮอตฮิต ดวงตากลมโตราวกับกวางมีปากนิดจมูกเชิดขึ้นหน่อยดูไร้ที่ติ
เมื่อคืนพอเสือรุ่นพี่วิศวกรรมศาสตร์ปีสี่กลับไป เธอก็นอนข่มตาให้หลับไม่ลงทั้งคืน พี่แทนทักรัวหาเธอเป็นสิบข้อความเลยแต่เธอก็ไม่ได้ตอบเขา
“ยัยหวานของเค้า”
“แตงโมทางนี้ๆ”
เธอเงยหน้าขึ้นโบกมือให้เพื่อนสนิท ก่อนจะยิ้มออกได้สักทีที่ไม่ต้องนั่งซึมอยู่คนเดียว
แตงโมสาวตัวเล็กเดินมานั่งเบียดเธอ ก่อนยื่นหน้าไปหาแล้วทำหน้าจริงจังคล้ายว่าจับผิดส้มหวานอยู่กลายๆ
“เมื่อคืนพี่แทนบอกว่าแกกลับก่อน มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”
“พี่แทนทักไปหาแกเหรอ”
“ใช่สิ บอกว่าแกไม่ตอบข้อความเขาเลย”
ส้มหวานเม้มปากประหม่า เธอคงไม่กล้าไปเจอรุ่นพี่ที่เคยแอบชอบแล้วล่ะ และก็คิดว่าจะไม่ตอบข้อความเขาด้วย
“ก็... มีปัญหานิดหน่อย พี่เขาบอกแกว่ายังไงบ้าง”
“พี่แทนบอกว่าผัวแกมาตามแล้วก็ชกพี่เต้หน้าแหก เขาคงโกรธที่แกมีแฟนแล้วแต่ไปอ่อยเขาไง”
“อ่อยอะไร เราเปล่าอ่อยพี่เขาสักหน่อย”
ส้มหวานส่ายหน้าปฏิเสธ เธอไม่เคยอ่อยหรือให้ท่าเขาเลยสักครั้ง แต่ทำไมแตงโมหรือรุ่นพี่ใช้คำนี้กับเธอกัน
“จะอะไรก็ช่างเถอะหน่า ตกลงผัวแกมาต่อยเขาจริงดิ”
“แล้วพวกพี่เขาพูดแค่นี้เหรอ เขาได้พูดอะไรอีกบ้างมั้ย”
“ไม่มีแล้วนะ แล้วสรุปผัวแกนี่คือใครอ่ะ ทำไมฉันไม่รู้”
“แค่เรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยน่ะ...” เธอตอบไม่เต็มเสียงแล้วก็หลบตามองที่ตักตัวเอง นึกว่าจะสารภาพบาปที่คิดจะมอมเหล้าเธอซะอีก พูดดีเข้าตัวหมดเลยนี่แบบนี้น่ะ
“แกก็รู้ว่าแกโกหกฉันไม่เนียนน่ะส้มหวาน” แตงโมยื่นเข้าไปใกล้อีกนิดเพื่อจับผิด เวลาส้มหวานโกหกเธอไม่เคยปิดมิดเลยสักครั้ง ต่อให้สบตาก็ดูออกอยู่ดีว่าโกหกอยู่
ส้มหวานสูดลมหายใจเข้า ทำสมาธิสักพักแล้วก็ตัดสินใจพูดสิ่งที่ได้ยินมาให้แตงโมได้ฟัง พอแตงโมฟังเธอก็อ้าปากค้างไปเลย ไม่คิดว่ารุ่นพี่จะคิดหวังเคลมเพื่อนเธอแบบนี้
“พี่แทนกับพี่เต้พูดแบบนั้นจริงดิ ทำไมทำนิสัยแบบนี้ล่ะ”
“บางทีคนที่คิดว่าดีอาจจะไม่ดีก็ได้...”
“ก็จริง บางคนทำดีแต่อาจจะคิดแย่ๆ ตอนทำก็ได้”
ส้มหวานเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ ก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักแล้วบีบมือเข้าหากันแน่น เมื่อเช้าพี่แทนก็ยังทักมาหาเธออยู่เลย ทั้งที่พูดจาแย่ๆ ลับหลังกันยังกล้าทักมาอีก
“แล้วเมื่อคืนแกไปไหน ทิ้งให้เราอยู่กับพวกเขาตั้งนาน”
พอนึกขึ้นได้ว่าโดนแตงโมทิ้งไว้ ให้มานั่งรอเก้อก่อนเป็นชั่วโมงเลยกับรุ่นพี่ เธอก็หันไปเค้นพิรุธด้วยสีหน้าโกรธนิดๆ
“เมื่อคืนคือฉัน... ฉันท้องเสียนิดหน่อยแก”
“ไหนบอกว่ารถในแอพกดยกเลิกไง”
“เอ่อ ก็ประมาณนั้นแหละแก”
ส้มหวานเอียงคอมองแต่ก็ไม่ติดใจอะไร ก่อนที่รถสปอร์ตหรูหราจะขับแล่นฉิวมาจอดเทียบท่าตรงหน้าตึกคณะ
“นั่นๆ คนนั้นชื่อเจ้าหญิง” แตงโมใช้ศอกกระทุ้งสีข้างเธอยิกๆ แล้วก็พยักพเยิดหน้าไปที่หญิงสาวหน้าสวย
“แล้วแกจะมาสะกิดเราทำไมอ่ะ”
“คนเขาลือกันให้แซ่ดว่าเจ้าหญิงทำแอคเสียว”
เธอมุ่นคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ปกติเธอไม่ใช่คนที่ชอบร่วมวงซุบซิบนินทาเรื่องใคร จะมีก็แต่แตงโมที่คอยคาบข่าวสารมาบอกแต่ก็แค่ฟังผ่านๆ ไป
“แอคที่เอาไว้ลงรูปโป๊ๆ ไง โชว์นม โชว์ของลับน่ะ” แตงโมขยายความให้เห็นภาพ เพราะเพื่อนคงไม่เข้าใจสิ่งที่พูด
