บทที่ 10 กลิ่นเงินมันหอม

"หืม? ทำไมลื้อ...เอ๊ะ อาซีน บอกอาม่าเถอะว่านี่แฟนลื้อน่ะ"

"เอ่อ...ไม่ใช่ค่ะ" ฉันรีบปฏิเสธทันที ไม่มีความเหมือนแฟนกันสักนิดถ้าบอกว่าเป็นคู่เวรคู่กรรมฉันยังพอเข้าใจมากกว่าอีก

"ไม่งั้นก็...โฮะ ๆ อาม่ารู้แล้วล่ะ " คุณหญิงเอามือป้องปากแล้วหัวเราะส่วนฉันก็ได้แต่ขมวดคิ้วไม่เข้าใจ พี่ซีโน่ก็อมยิ้มแปลก ๆ ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ