บทที่ 29 คนหน้ามึน

เมื่อล้างเสื้อเสร็จฉันก็เดินขึ้นตึกมาห้องเรียนพอเดินเข้าห้องเรียนไปฉันก็รีบไปหาที่นั่งแถวหลังไว้ ตอนนี้คนยังมาไม่เยอะเท่าไหร่แต่ก็เห็นกลุ่มของพาภีมแล้ว

"ออร์แกน!" พาภีมตะโกนเรียกชื่อฉันพร้อมกับโบกมือให้ ฉันจึงโบกมือกลับแล้วยิ้มให้

"มานั่งกับพวกเราสิ" ผู้หญิงผมสั้นที่นั่งอยู่ในนั้นบอก ฉันจึงเดินไปน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ