บทที่ 44 อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็น

พอผมส่งเอ็นด์เจียเข้านอนเสร็จผมก็เดินขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปหาเฮียเพ้นท์ที่ห้อง

ก๊อก ๆ!

ผมเคาะประตูเรียกไม่นานนักเฮียแกก็เปิดประตูแล้วหลบทางให้ผมเดินเข้าไปด้านใน ในห้องนอนของเฮียมันมีห้องลับซ่อนอยู่อีกซึ่งเป็นห้องทำงาน ต้องใส่รหัสถึงจะเข้าไปได้น้อยคนจะรู้ซึ่งน้อยคนที่ว่ามีผมนี่แหละ

ผมนั่งลงเก้าอี้ฝั่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ