บทที่ 72 ปลอบ

Organ part

ฉันกอดปลอบลูบหลังคนร่างหนาให้ดีขึ้น ฉันก็ไม่รู้ตัวจริง ๆ นั่นแหละว่าไปโผล่ตรงนั้นตอนไหนมันรู้แค่ว่าไม่อยากเห็นเขาโดนทำร้ายซ้ำ ๆ อีกแล้ว

ฉันจำวันที่ฉันปลอบเขาวันแรกได้ แววตาของคนที่แตกสลายมีแต่ความเจ็บปวดในทุกคำพูดและแววตามันทำให้ฉันปวดใจมาก ๆ

เขาก็แค่มนุษย์คนหนึ่งเท่านั้น แต่สิ่งที่เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ