บทที่ 28 ขอโทษ

บทที่ 28 ขอโทษ

“ได้สิ จะไปคุยตรงไหนดี”

ชลิดาเลยทำได้เพียงรับปากด้วยสีหน้าที่บังคับให้ยิ้มแย้มอยู่ตลอดเวลา เธอต้องยอมตามเขาไปก่อน

“ตรงนี้แหละ”

วันฉัตรเอ่ยบอก เพราะตอนนี้เพื่อนในคลาสเรียนของเขาทยอยเดินออกจากห้องไปหมดแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องไปหาที่อื่นคุย หน้าห้องเรียนตรงนี้เหมาะที่สุดแล้ว เพราะยังมีน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ