บทที่ 6 พี่ชายอีกคน
บทที่ 6 พี่ชายอีกคน
งานวันเกิดของคุณลุงดำริจัดขึ้นที่บ้านย่านชานเมืองของคุณลุงดำริเอง วันวิวาห์มางานนี้พร้อมกับคุณดำรงผู้เป็นบิดา และแดนเทพผู้เป็นพี่ชาย ในระหว่างที่เดินเข้างานโดยมีบิดาและพี่ชายเดินขนาบข้าง วันวิวาห์หันมองไปรอบบริเวณอย่างตื่นตาตื่นใจ งานใหญ่กว่าที่เธอคิดไว้มาก มีแขกมาร่วมงานแล้วหลายท่าน ส่วนใหญ่เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ที่เห็นหน้าได้ตามสื่อด้านการเมืองต่างๆ งานนี้ถือว่าเป็นงานเข้าสังคมงานแรกของเธอในฐานะที่เป็นลูกสาวของบิดา เธอจึงรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ
“มากับพี่กับพ่อ ตื่นเต้นได้แต่ไม่ต้องกลัวใครนะ”
แดนเทพที่เห็นสายตาของน้องสาวมีประกายแวววาวและมัวแต่สนใจสิ่งรอบข้างโดยที่เดินไม่ได้มองทางเสียเท่าไหร่เอ่ยปลอบ
“ไม่กลัวค่า...”
วันวิวาห์หันไปบอกกับแดนเทพยิ้มๆ เธอตื่นเต้นที่ได้มางานนี้ก็จริง แต่เธอไม่กลัวใครหรอก เพราะเธอเชื่อว่าบิดากับพี่ชายจะไม่ยอมให้ใครมารังแกเธอได้แน่นอน
“ดีมากลูก เดี๋ยวเราเข้าไปทักทายกับลุงดำริกันก่อนแล้วกัน”
ดำรงชมลูกสาวด้วยความภูมิใจ ก่อนจะชวนทั้งบุตรสาวและบุตรชายเข้าไปทักทายกับบุคคลคนสำคัญของงานในค่ำคืนนี้
วันวิวาห์เดินตามหลังบิดากับพี่ชายเข้ามาหาท่านดำริที่ยืนต้อนรับแขกอยู่ภายในงานกับภรรยาของท่าน เธอยกมือไหว้ท่านทั้งสองตามพี่ชายพร้อมทั้งเอ่ยทักทายและอวยพรวันเกิดให้ท่านไปด้วย
“สวัสดีค่ะคุณลุง คุณป้า”
“สวัสดีจ้ะ”
ท่านดำริกับภรรยาเอ่ยทักทายกลับด้วยความเอ็นดู
“วุ้นขออวยพรให้คุณลุงและครอบครัวมีความสุขมากๆ และสุขภาพร่างกายแข็งแรงเสมอนะคะ”
“ขอบใจนะหนู ลุงดีใจนะที่หนูยอมมางานนี้ จะได้เจอพี่ชายหนูอีกคนเสียที”
ท่านดำริที่มีรอยยิ้มแต้มใบหน้าอยู่ตลอดเวลาเอ่ยบอก
วันวิวาห์รู้ว่าท่านดำริมีลูกชายคนเดียวจากบิดา และยังไม่เคยเจอตัวพี่ชายคนนี้เลย เพราะไปอยู่ต่างประเทศตั้งหลายปี ถ้าฟังตามที่ท่านบอกแสดงว่าคงกลับมาจากต่างประเทศแล้ว
“เจ้าภพกลับจากเมกาแล้วเหรอครับคุณลุง”
แดนเทพเอ่ยถามขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินบทสนทนานั้น
“ใช่ครับเฮีย”
วันวิวาห์และแดนเทพหันไปมองทางด้านหลังตามเสียงตอบทันที ก็เห็นผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งซึ่งหน้าตาคล้ายกับเจ้าของงานวันเกิดยืนยิ้มอยู่ เธอเห็นพี่ชายอย่างแดนเทพเข้าไปกอดกับผู้ชายคนนั้นด้วยความดีใจที่ได้พบกัน ส่วนเธอนั้นหน้าเริ่มซีดลงเรื่อย ๆ หัวใจเต้นระรัวด้วยความตระหนก จนต้องพยายามควบคุมให้เป็นปกติ เพื่อไม่ให้คนอื่นได้สังเกตเห็น พร้อมทั้งภาวนาให้ผู้ชายคนนั้นอย่าจำเธอได้เลย
“สวัสดีครับคุณอา ไม่เจอกันนานมาก คุณอาสบายดีนะครับ”
ดรัณภพที่ผละตัวจากแดนเทพแล้ว หันมาเอ่ยทักทายกับคุณดำรงน้องชายของบิดาอย่างสนิทสนม โดยมองผ่านสาวสวยที่ยืนข้างแดนเทพไปก่อน เขาจากไปเรียนที่อเมริกาพร้อมทั้งหาประสบการณ์การทำงานอยู่ที่นั่นก็รวมๆ แล้วประมาณ 10 ปีได้ ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ต้องกลับมาดำเนินรอยตามบิดาเพื่อเล่นการเมือง
“สบายดี ว่าแต่หลานเถอะ กลับมาอยู่ไทยยาวๆ แล้วใช่ไหม”
คุณดำรงตบบ่าหลานชายพลางถามกลับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“ใช่ครับคุณอา”
“ดีๆ มา อาจะแนะนำใครบางคนให้รู้จัก”
ดรัณภพเห็นคุณดำรงเอื้อมมือไปจับมือสาวสวยคนที่เขามองผ่านไปเมื่อกี้อย่างสนิทสนม พลางดึงตัวเธอให้มาอยู่ตรงหน้าของเขา ดรัณภพจึงยิ้มทักทายเธอไปก่อน แล้วเอ่ยเดาก่อนที่อาของเขาจะแนะนำ
“ถ้าให้เดา...แฟนเฮียแดนใช่ไหมครับ”
ทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นเมื่อได้ยินสิ่งที่ดรัณภพพูดต่างก็หัวเราะออกมาอย่างขบขัน ไม่เว้นแม้แต่วันวิวาห์ที่ยิ้มออกมาได้หลังจากที่มั่นใจในระดับหนึ่งแล้วว่าดรัณภพจำเธอไม่ได้
“น้องสาวเฮียต่างหาก ชื่อวันวิวาห์ เรียกสั้นๆ ว่าวุ้น”
เป็นแดนเทพที่เฉลยความจริงให้คนที่เข้าใจผิดฟังอย่างไม่ถือสาหาความ
“ฮ้า...คนนี้เหรอครับที่แม่เคยโทรไปเล่าให้ฟัง”
ดรัณภพที่สีหน้าเหลอหลาหันไปถามกับแม่ของเขาที่ยืนอยู่ข้างท่านดำริอย่างหาตัวช่วยในความเปิ่นของตัวเอง
“ใช้จ้ะ ลูกสาวคนเล็กของอาดำรงเขาล่ะ”
เมื่อได้รับคำยืนยันจากบุพการี ดรัณภพก็หันกลับมามองหน้าน้องสาวคนใหม่ของเขา พลางส่งยิ้มเป็นการขอโทษขอโพยที่เข้าใจผิด
“แล้วนี่ก็ดรัณภพ พี่ชายอีกคนของหนูนะลูก ได้เจอกันเสียทีนะ อาฝากน้องด้วยนะภพ อย่าให้ใครมาทำให้น้องเสียใจได้อีก”
คุณดำรงเอ่ยแนะนำลูกของพี่ชายให้ลูกสาวได้รู้จักอย่างเป็นทางการ ส่วนประโยคหลังหันไปฝากฝังกับดรัณภพอย่างจริงจัง และหวังว่าความสัมพันธ์ทางสายเลือดจะเป็นตัวเชื่อมความสนิทสนม และความรักใคร่กลมเกลียวกันระหว่างพี่น้องให้เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว
“ครับคุณอา”
ดรัณภพรับปากอย่างไม่ค่อยเข้าใจเสียเท่าไหร่กับประโยคหลัง เคยมีใครมาทำให้น้องสาวเสียใจแล้วหรืออย่างไร เขาคิดด้วยความสงสัย แต่ไม่ก็กล้าถามออกไป เขาปัดความสงสัยทิ้งไปก่อนเมื่อได้ยินเสียงใสเอ่ยทัก
“สวัสดีค่ะ พี่ภพ วุ้นขอฝากตัวเป็นน้องสาวของพี่ด้วยนะคะ”
วันวิวาห์เอ่ยทักทายพี่ชายคนใหม่อย่างเป็นทางการ พยายามปกปิดความหวาดหวั่นไว้อย่างเต็มที่ด้วยการทำตัวให้ปกติที่สุด ทำเป็นยิ้มแย้มดีใจที่ได้มีพี่ชายอีกคน กลัวเขาจำได้ก็กลัว เพราะเธอยังไม่อยากเปิดเผยความจริงว่าใครเป็นพ่อของวันพิเศษในตอนนี้!
“ครับ น้องวุ้นนี่หน้าคุ้นๆ นะ เหมือนเราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า”
ดรัณภพเอ่ยถามยิ้มๆ อย่างรู้สึกตงิดในใจ
“ไม่นะคะ วุ้นเพิ่งเจอพี่ภพครั้งนี้เป็นครั้งแรกนะคะ”
วันวิวาห์ก็ตอบยิ้มๆ เช่นกัน แต่ภายในใจนั้นก็ได้แต่ภาวนาว่าอย่าเพิ่งให้ดรัณภพจำเธอได้ในตอนนี้เลย!
“แดนกับภพพาน้องไปหาอะไรทานกันก่อนเถอะไป”
คุณดำรงเอ่ยขัดจังหวะ เมื่อเห็นแขกผู้ใหญ่ของพี่ชายเดินเข้ามา จึงปล่อยให้หนุ่มสาวได้ออกไปจากตรงนี้ ทางด้านท่านดำริและภรรยาก็เห็นดีด้วยจึงพยักหน้าให้กับลูกหลานเป็นการอนุญาต
เมื่อเดินมาถึงซุ้มอาหารที่ตั้งไว้คอยบริการบรรดาแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน วันวิวาห์ก็เอ่ยบอกกับพี่ชายเพื่อขอปลีกตัวไปตั้งสติก่อน
“วุ้นขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะพี่แดน”
“ให้พี่พาไปไหม”
แดนเทพเอ่ยอาสาเพื่อจะตามไปคอยดูแล
“ไม่เป็นไรค่ะ วุ้นไปได้ แค่นี้เอง”
วันวิวาห์รีบเดินออกมาจากตรงนั้นเมื่อเห็นแดนเทพพยักหน้าให้เป็นเชิงอนุญาต แค่ไปเข้าห้องน้ำเอง เธอไปได้ อีกอย่างเธออยากปลีกตัวไปจากสายตาของดรัณภพด้วย!
