บทที่ 8 คนที่อยู่ในหัวใจ
บทที่ 8 คนที่อยู่ในหัวใจ
“นั่นสิครับ”
วันฉัตรเองก็แปลกใจจึงเผลอเห็นด้วยไปกับดรัณภพ
“ถ้าอยากรู้จักว่างๆ ก็เข้าไปที่บ้านนะภพ เฮียขอตัวกลับก่อน”
แดนเทพหันไปตอบดรัณภพโดยที่ไม่ได้สนใจกับวันฉัตรเลยสักนิด แล้วโอบไหล่พาวันวิวาห์ออกไปจากตรงนั้นทันที ไม่สนใจเสียงร้องห้ามของดรัณภพอีก
วันฉัตรมองตามหลังสาวสวยข้างกายแดนเทพไปจนลับสายตาด้วยความเสียดาย ยังไม่ทันได้รู้จัก เธอก็มีเจ้าของเสียแล้ว ดูท่าทางจะหวงมากเสียด้วย!
“เฮียแดนนะเฮียแดน ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย ไม่รู้จะรีบกลับไปไหน”
ดรัณภพบ่นกับวันฉัตรอย่างไม่เข้าใจ
“นั่นสิ ว่าแต่ผู้หญิงข้างกายเฮียแดนนั่นใครวะ”
วันฉัตรเอ่ยถามออกไปเลยให้หายสงสัย ไม่อยากคิดเองเออเอง จะได้ตัดใจทีเดียวถ้าเกิดว่าเป็นอย่างที่คิดจริงๆ
“สนใจเหรอ”
ดรัณภพแซวเพื่อนยิ้มๆ เห็นสายตาของเพื่อนเมื่อกี้แล้วเขาก็พอมองออก ก็รูปร่างหน้าตาอย่างวันวิวาห์คือสเป็คของวันฉัตรเป๊ะๆ เลย
“อืม”
วันฉัตรยอมรับกับเพื่อนไปตามตรง ก็สนิทกันจนรู้ไส้รู้พุงกันขนาดนี้ ถึงจะปิดยังไงมันก็ดูออกอยู่ดี
“คนนี้กูหวง มึงอย่าสนใจเลย”
ดรัณภพบอกปัดด้วยสีหน้าจริงจังขึงขังต่างกับเมื่อกี้ลิบลับ เพราะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าผู้หญิงที่วันฉัตรพูดถึงเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา ใครจะมาทำเล่นๆ ด้วยไม่ได้ แล้วยิ่งเป็นเพื่อนของเขาที่รู้ดีว่ามันเป็นคนที่มีนิสัยอย่างไร เบื่อง่าย คบกับใครได้ไม่นานก็เลิก เขาจะให้วันวิวาห์ต้องมาเสียใจเพราะวันฉัตรไม่ได้ ไม่เช่นนั้นอาดำรงกับแดนเทพได้เล่นงานเขาตายแน่!
“มึงจะมาหวงอะไร แฟนมึงก็ไม่ใช่”
วันฉัตรย้อนถามด้วยน้ำเสียงจริงจังเช่นกัน
“นั่นน้องสาว ลูกสาวคนเล็กของอาดำรง เลยให้มึงมาทำเล่นๆ ด้วยไม่ได้”
ดรัณภพจ้องหน้าเพื่อนพร้อมทั้งบอกความจริงด้วยน้ำเสียงขึงขัง อย่างไรเสียเขาก็จะไม่เห็นดีเห็นงามไปกับเพื่อนเด็ดขาด
“มึงรู้ได้ไงว่ากูจะทำเล่นๆ”
“หึ แล้วมึงเอาแนนไว้ที่ไหน ยังไงมึงก็ต้องแต่งงานกับคนนี้ตามคำสั่งของพ่อมึง”
ถึงแม้ว่าดรัณภพจะอยู่ต่างประเทศแต่ก็รับรู้เรื่องราวของเพื่อนสนิทคนนี้มาตลอด ว่าพ่อของมันต้องการให้วันฉัตรได้แต่งงานกับชลิดา ลูกสาวของหุ้นส่วนในบริษัท เพื่อที่จะได้ช่วยกันบริหารบริษัท ดับบลิวซี คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) ให้เจริญยิ่งขึ้นไป
“ถ้ากูจะแต่งกับแนนเพราะคำสั่งของพ่อ กูแต่งไปนานแล้ว ไม่รอจนถึงวันนี้หรอก แต่นี่กูไม่แต่งเพราะกูไม่ได้รักแนน แล้วอีกอย่างพ่อจะมาบังคับกูไม่ได้แล้วด้วย”
วันฉัตรยืนยันเสียงแข็งกับดรัณภพพร้อมกับทำหน้านิ่ง เขาไม่มีวันแต่งงานกับคนที่เขาไม่ได้รักเด็ดขาด!
“ทำไมวะ”
ดรัณภพเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ถ้ายังบังคับกูก็จะไม่ยอมทำงานที่บริษัท แล้วก็จะย้ายไปอยู่ต่างประเทศซะเลย”
ต้องยอมรับว่าวันฉัตรเป็นคนเก่ง เรียนเก่งมาตลอด ตอนเรียนที่ต่างประเทศด้วยกัน พอเรียนจบก็ได้ทำงานในบริษัทเกี่ยวกับรับเหมาก่อสร้างโดยตรงทันที ก่อนจะโดนคุณวันชัยพ่อของวันฉัตรเรียกตัวกลับมาช่วยงานเพราะบริษัทดับบลิวซีฯ กำลังเกิดวิกฤต แล้วผู้ที่มีส่วนทำให้ดับบลิวซีฯ เกิดวิกฤตก็คือบริษัท ดีที เอ็นจิเนียริ่ง ของอาดำรง ญาติของเขาเอง
ดรัณภพก็ยังไม่เข้าใจจนถึงวันนี้ว่าอะไรเป็นสาเหตุให้สองบริษัทนี้ที่เคยเป็นพันธมิตรกัน ผู้บริหารเป็นเพื่อนกัน ต้องกลายมาเป็นคู่แข่งที่ไม่ว่า ดับบลิวซีฯ จะยื่นประมูลงานไหน ดีที เอ็นจิเนียริ่ง ต้องตามไปประมูลแข่งด้วยทุกงาน!
ดังนั้นถ้าเกิดเหตุการณ์ที่วันฉัตรโดนบังคับแต่งงานขึ้นมาจริงๆ เขาก็เชื่อว่า เพื่อนของเขาสามารถเอาตัวรอดได้ โดยที่ไม่ต้องพึ่งพิง ดับบลิวซีฯ หรือบิดาอย่างคุณวันชัยอีก
“ถึงจะเป็นแบบนั้นก็เถอะ แต่เรื่องของวุ้น ถือว่ากูขอแล้วกัน”
ถึงแม้วันฉัตรจะเคลียร์ตัวเองได้ แต่ดรัณภพก็ยังไม่ไว้ใจเพื่อนอยู่ดี
“มึงพูดว่าผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไรนะ!”
วันฉัตรรีบแย้งด้วยความอยากรู้ เพราะเมื่อกี้เขาได้ยินไม่ถนัด
“วุ้น วันวิวาห์”
“.!.”
“ทำไม”
ดรัณภพรีบถามเมื่อเห็นสีหน้าและแววตาของเพื่อนมีทั้งความเศร้าโศกเสียใจ และดีใจในเวลาเดียวกัน แต่เขาก็ยังไม่ทันได้คำตอบ วันฉัตรก็รีบลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินออกไปทันที!
วันฉัตรรีบร้อนเดินตามหาวันวิวาห์ไปทั่วงาน มีความหวังว่าเธออาจจะยังไม่ได้กลับบ้านอย่างที่แดนเทพบอก แต่ไม่ว่าจะเดินหาอยู่กี่รอบแม้แต่ตรงที่จอดรถเขาก็ไม่พบ จึงตัดสินใจกลับบ้านของตนเองก่อน โดยที่ไม่ได้กลับเข้าไปในงานอีกแล้ว
เมื่อเข้ามานั่งอยู่ในรถด้านคนขับ วันฉัตรหลับตาลงอย่างรู้สึกเหนื่อยไปทั้งกายและใจ 10 ปีที่ผ่านมา ไม่ว่าเขาจะคบใครมากี่คน ก็ไม่สามารถที่จะลืมวันวิวาห์ได้เลย เมื่อได้กลับมาเจอกันวันนี้ เธอเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน จนเขาจำไม่ได้เมื่อแรกพบ แต่เมื่อได้รู้ชื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยอยู่ในความทรงจำกลับมากระแทกหัวใจจนเจ็บชาเหลือเกิน!
“วุ้นขอตัวขึ้นห้องไปหาน้องวุ่นก่อนนะคะคุณพ่อ”
วันวิวาห์เอ่ยบอกกับคุณดำรงที่เดินตามกันเข้าบ้านมา เธอพยายามทำตัวให้ร่าเริงเป็นปกติที่สุด เพราะไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง อีกอย่างท่านยังไม่รู้ว่าพ่อของวันพิเศษเป็นใคร เพราะเธอไม่เคยเล่าเรื่องราวเมื่อ 10 ปีก่อนให้ใครฟังนอกจากแม่ของเธอ เมื่อเห็นท่านพยักหน้าให้เป็นการอนุญาตเธอก็เดินขึ้นห้องไปทันที
“ไม่นึกว่าน้องจะไปเจอกับผู้ชายคนนั้นเลยนะครับ ทุกปีไม่เคยจะมา”
แดนเทพที่เดินเข้าบ้านมาทีหลัง ทันเห็นน้องสาวปลีกตัวขึ้นห้องไปก่อน จึงเปรยถึงวันฉัตรกับคุณดำรงด้วยความเป็นห่วงน้องสาว อาจจะเป็นเพราะปีนี้ดรัณภพกลับมาเมืองไทยแล้วก็เป็นได้ วันฉัตรที่เป็นเพื่อนสนิทกันจึงได้มางานนี้ด้วย
“น้องต้องอยู่กับความจริงให้ได้ ถึงแม้จะต้องเจ็บปวดมากแค่ไหนก็ตาม ไม่เจอกันวันนี้ มันก็ต้องมีสักวันที่ได้พบเจอกันอยู่ดี ไม่ว่าช้าหรือเร็ว”
หลังออกมาจากงานวันเกิดของท่านดำริ ดำรงเองก็สังเกตลูกสาวมาตลอดทาง วันวิวาห์นั่งเหม่อมองออกไปนอกรถไม่พูดไม่จา นั่งเงียบมาตลอดทาง เขารู้ว่าลูกยังเจ็บปวดและเสียใจกับเรื่องราวที่ผ่านมา เขาเองก็เจ็บปวดไม่ต่างกันกับวันวิวาห์เมื่อได้รับรู้เรื่องราวของลูก แต่ต่อจากนี้ไปเขาจะเป็นคนช่วยรักษาความเจ็บปวดให้ลูกเอง!
