บทที่ 30 29

รุ่งเช้า

ดวงอาทิตย์สาดแสงสีนวลตกกระทบดวงหน้างดงามพาให้ร่างเพรียวขยับกายซุกไซ้อ้อมอกแกร่งราวกับวิฬารตัวน้อยมุดกองผ้า เรียกรอยยิ้มให้คนที่ตื่นมารับแดดยามเช้าและเฝ้ามองความงดงามในอ้อมแขนของคนที่โดนเขารังแกทั้งคืนอย่างเงียบเชียบ

ดวงเนตรคมกริบท่อประกายอ่อนโยนยามเจ้าของดวงหน้าหวานหลีกหนีแสงนวลที่พาดผ่านมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ