บทที่ 115 ตอนที่115 ความเจ็บเพียงอย่างเดียว

ตอนที่115

ความเจ็บเพียงอย่างเดียว

ระยะทางจากเก้าอี้ถึงโซฟาสั้นเพียงไม่กี่ก้าว แต่สำหรับเธอ มันยาวเหมือนเดินข้ามอดีตหลายเดือน ข้ามคืนฝนตก ข้ามคำกล่าวหา ข้ามสัญญา ข้ามเลือดบนพื้นบ้านเช่า และข้ามความกลัวที่จับข้อเท้าเธอมาตลอด

เธอหยุดตรงหน้าเขาภาคินเงยหน้ามองเธอ

“ลลิน…”เขาเรียกชื่อเธอเหมือนกลัวว่าเธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ