บทที่ 122 ตอนที่122 ไม่มีแรงพูด

ตอนที่122

ไม่มีแรงพูด

ทางเดินหน้าห้องผ่าตัดสว่างขาวจนเจ็บตา

ลลินนั่งอยู่บนเก้าอี้แข็งหน้าห้องฉุกเฉิน กอดน้องพริมไว้แนบอก เด็กหญิงได้รับการตรวจแล้ว ไม่มีบาดเจ็บภายนอก แต่ยังตกใจและร้องเป็นระยะ ธีร์ให้พยาบาลช่วยดูอาการใกล้ชิด แต่ลลินไม่ยอมปล่อยลูกไปไกลจากอกอีกแม้แต่วินาทีเดียวเลือดของภาคินยังติดอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ