บทที่ 90 ตอนที่90 เสียงเขาแหบจนแทบจำไม่ได้

ตอนที่90

เสียงเขาแหบจนแทบจำไม่ได้

ลลินลืมตาขึ้นในเช้าวันถัดมาทุกอย่างพร่าเลือนในตอนแรก

แสงไฟเหนือศีรษะไม่สว่างจ้าเหมือนห้องผ่าตัดแล้ว แต่ยังขาวและเย็น กลิ่นยา กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ เสียงเครื่องมือแพทย์ และความหนักอึ้งในร่างกายทำให้เธอค่อย ๆ รับรู้ว่าตัวเองยังอยู่ที่โรงพยาบาล

เธอขยับมือเล็กน้อยมือขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ