บทที่ 11 ตอนที่ 10: เงาในความมืด
ตอนที่ 10: เงาในความมืด
“ก็ดาด้าเหนื่อยนี่คะ”
สะใภ้รองของตระกูลใหญ่ตวัดเสียงตอบกลับอย่างแสนงอน ใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางชั้นดีบูดบึ้งขึ้นมาทันตาเมื่อถูกเซ้าซี้เรื่องบนเตียง ทว่าคำแก้ตัวแสนอมทุกข์ของภรรยาสาวกลับจุดประกายความไม่พอใจให้แก่นักธุรกิจหนุ่มที่ตรากตรำตรากตรำมาตลอดทั้งวัน
“เหนื่อยอะไร วันนี้คุณไม่ได้ทำงานสักหน่อย ผมซะอีกที่ตระเวนไปทั้งโรงพยาบาลทั้งคลีนิกตั้งสามที่”
เวหาเอ่ยประชดประชันด้วยกระแสเสียงกรุ่นโกรธ ละลักละเลงความอัดอั้นตันใจที่ต้องเป็นฝ่ายวิ่งวุ่นจัดการปัญหาครอบครัวเพียงลำพัง ทว่าถ้อยคำสัจจะเหล่านั้นกลับทิ่มแทงหัวใจอันหยิ่งทะนงของคุณหนูผู้เพียบพร้อมจนหล่อนยอมไม่ได้
“นี่คุณโทษดาด้าเหรอคะ?ใช่สิ…ดาด้ามันไม่ดี มีลูกให้คุณไม่ได้”
ดารัณย์ตวาดกลับเสียงเขียว แววตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจระคนประชดประชัน หล่อนยกเอาปมด้อยเรื่องการมีทายาทขึ้นมาประชดประชันหักล้างความผิดทันควัน ส่งผลให้ชายหนุ่มผู้เป็นสามีต้องรีบละล่ำละลักปฏิเสธเพื่อระงับอารมณ์
“ไม่ใช่อย่างนั้น”
"ไม่ใช่อย่างงั้นแล้วยังไงคะ? "
หญิงสาวยังคงรุกไล่ดึงดันไม่ยอมลดละ ความตึงเครียดภายในห้องนอนใหญ่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนบุรุษเพศเริ่มหมดสิ้นความอดทนกับจริตแสนงอน
“นี่คุณจะเริ่มทะเลาะใช่ไหม?”
“ดาด้าไม่มีอารมณ์ ถ้าคุณอยากมากนักก็ช่วยตัวเองไปค่ะ”
คำพูดตัดรอนอันแสนเย็นชาและไร้ซึ่งเยื่อใยหลุดออกมาจากปากภรรยาแต่งอย่างไม่ใยดี หล่อนสะบัดหน้าหนีราวกับความต้องการของคู่ชีวิตเป็นเพียงเรื่องน่ารำคาญใจ ส่งผลให้ความอดกลั้นที่เวหาเพียรสะสมมานานนับปีพังทลายลงในพริบตา
“ผมช่วยตัวเองมาเป็นปีแล้วนะดารัณ ก่อนแต่งคุณสัญญาจะไม่บกพร่องเรื่องนี้ไง？”
ชายหนุ่มตัดพ้อเสียงเข้ม แววตาฉายกระแสความผิดหวังและกรุ่นโกรธอย่างปิดไม่มิด ทว่าดารัณย์กลับเลิกสนใจถ้อยคำพร่ำบ่นเหล่านั้น ดารัณไม่ตอบ ได้แต่เดินไปหยิบกระเป๋าถือใบเล็กทำท่าเหมือนจะออกไปข้างนอก เวหาเห็นอย่างนั้นก็ร้องถามเสียงร้อนรนด้วยความตื่นตระหนก
"เดี๋ยวก่อนดารัณ คุณจะไปไหน? "
“ไปธุระค่ะ”
“แต่คุณเพิ่งกลับเข้ามาเองนะ”
“ค่ะ เพิ่งกลับเข้ามาแล้วก็เพิ่งนึกได้ว่ามีธุระเรื่องอื่น ดาด้าไปก่อนนะคะ”
หล่อนเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ท่วงท่ายังคงเชิดหน้าตั้งคอตรงดุจนางพญาผู้ไม่แคร์สิ่งใดในโลก นึกปรารถนาจะหันหลังเดินจากไปยามใดก็ย่อมได้ ทว่าคนเป็นสามีกลับยังคงพยายามเหนี่ยวรั้งความสัมพันธ์ในค่ำคืนนี้เอาไว้ด้วยความหวังอันน้อยนิด
“แล้วดินเนอร์ของเราล่ะ ผมจองร้านไว้แล้วนะ”
“ไว้วันหลังละกันค่ะ วันนี้ดาด้าไม่หิว”
พูดจบก็เดินออกไป ไม่สนใจสายตาของสามีที่มองตามหลังไปเลยแม้แต่น้อย บานประตูห้องนอนใหญ่ปิดลงพร้อมกับความเงียบงันอันแสนเยือกเย็น ทิ้งให้นักธุรกิจหนุ่มผู้เพียบพร้อมต้องจมอยู่กับความอ้างว้างและไฟตัณหาที่ยังคงลุกโชนอยู่ภายในอก
ตัดกลับมาสู่เรือนพักคนงานฝั่งเล็ก ได้เวลานอนแล้วแต่ม่านไหมยังนอนไม่หลับ หญิงสาวพยายามข่มตานอนแต่ไม่เป็นผลเลยลงมาเดินเล่นรับลมแถวๆ สนามหญ้าหน้าบ้าน แสงจันทร์นวลตาและสายลมเย็นในยามวิกาลช่วยปลอบประโลมจิตใจที่บอบช้ำจากเหตุการณ์ร้าย ๆ ตลอดทั้งวันให้ทุเลาเบาบางลงได้บ้าง
วันนี้พ่อแม่ของเวหาไม่อยู่เช่นเคย สรรพสิ่งรอบข้างคฤหาสน์หรูจึงตกอยู่ในความเงียบสงัด ส่วนชายหนุ่มและภรรยาออกไปข้างนอก ม่านไหมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้แต่ว่าช่วงหัวค่ำดารัณพรวดพราดออกจากบ้านไป จากนั้นไม่นานเวหาก็ขับรถออกอีกคน ภาพความตึงเครียดของสองสามีภรรยาผู้สูงศักดิ์ที่หล่อนบังเอิญเห็นผ่านกรอบหน้าต่างยังคงติดตา
“ดึกแล้ว คงไปค้างที่อื่นละมั้ง” ม่านไหมคิดเข้าข้างตัวเอง หญิงสาวไม่อยากนึกถึงเรื่องของสองคนนั้นมากนักเพราะเจอหน้ากันทีไรก็มีแต่เรื่องไม่สบายใจ ในใจดวงน้อยปรารถนาเพียงความสงบสุข เพื่อประคับประคองชีวิตให้ผ่านพ้นพันธนาการว่าจ้างในครั้งนี้ไปให้รอดฝั่ง
ความทรงจำอันแสนเจ็บปวดพรั่งพรูเข้ามาในห้วงดำริ อย่างวันนี้ตอนเดินไปขึ้นรถดารัณมองเห็นเธอแล้วเบ้ปากทำท่ารังเกียจอย่างไม่ปิดบัง แววตาและกิริยาราวกับเธอเป็นสิ่งปฏิกูลที่น่าขยะแขยง ส่วนเวหาก็ท่าทางเย็นชาเหมือนเคย ช่างเป็นสภาพแวดล้อมที่บีบคั้นให้บัณฑิตสาวตกงานต้องกล้ำกลืนความสมเพชตัวเองอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
เดินเล่นจนสบายใจขึ้นม่านไหมจึงตัดสินใจกลับขึ้นห้อง เรียวขางามหมุนตัวเตรียมจะสาวเท้าเดินย้อนกลับไปยังเรือนพัก ทว่าก้าวเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงรถที่คุ้นหู กระแสเสียงเครื่องยนต์ราคาแพงระยับที่แล่นผ่านด่านประตูรั้วอัตโนมัติเข้ามาสลัดความเงียบสงัดในยามดึกสงัดให้พังทลายลง
‘คันนี้…คุณเวหาสินะ'
เพราะช่วงกลางวันเพิ่งนั่งมาเธอเลยจำเสียงได้ แม่นยำจนไม่ต้องเสียเวลาคาดเดา ว่าแล้วม่านไหมก็เร่งฝีเท้าเพราะกลัวว่าถ้าเวหาเห็นเธอยังไม่นอนอาจโดนดุเอาได้ ร่างบางรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งหลบฉากมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวตึกด้วยความตื่นตระหนก หวาดกลัวลึก ๆ ว่ารังสีความหงุดหงิดของซาตานหนุ่มจะพุ่งเป้ามาที่เธออีกหนในค่ำคืนนี้
