บทที่ 108 จบบริบูรณ์

ขวัญบงกชปรือตาขึ้นในตอนเช้าภายใต้ผ้าห่มผืนหนาที่มีคนตัวใหญ่นอนอยู่เคียงข้างโดยไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ปกปิด หญิงสาวพยายามจะแกะมือที่เกาะแน่นเป็นตุ๊กแกออกจากเอวของเธอ แต่คนใจร้อนยอมเสียที่ไหน

“จะไปไหน...” ถามเสียงอู้อี้แล้วก็ไม่ยอมลืมตาขึ้นมาดูอีกด้วยว่าตะวันสายโด่งขนาดไหนแล้ว

“คุณไม่ไปทำงานหรือคะ จะเจ็ดโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ