บทที่ 29 ความจำดี

“ขอโทษนะ ผมขออนุญาตถอดแว่นตาคุณหน่อย” โดยไม่ต้องรอให้เจ้าของแว่นอนุญาตเขาก็ยื่นมือไปถอดแว่นของเธอออกแล้วเพ่งพิศใบหน้าเนียนใส หญิงสาวกะพริบตาถี่ ๆ เมื่อแว่นสายตาถูกถอดออก ทำให้เธอมองเห็นสภาพรอบข้างไม่ชัดเจนนัก

ในขณะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเพ่งพิศใบหน้าเกลี้ยงเกลานั้นอย่างพินิจพิเคราะห์ เขายอมรับว่าผิวของ...