บทที่ 107 สวรรค์

บอลลูนค่อยๆ ลดระดับลงผ่านหมอกบางของยามเช้า ลมพัดเอื่อยทำให้ผืนผ้าขนาดใหญ่ไหวเบาๆ ก่อนที่ลานกว้างของตำหนักตะกายดาวจะปรากฏชัดเบื้องล่าง

เสียงเชือกตึงดังเอี๊ยดเมื่อคนด้านล่างช่วยกันดึงควบคุมทิศทาง

"ช้าๆ อีกนิด"

หนานซ่งตะโกนลงไป

หยางจินที่มารอรับโบกไม้โบกมือส่งสัญญาณให้กับคนดึงเชือก

ตะกร้าไม้กระแทก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ