บทที่ 127 ไม่ได้แล้ว

หยงชิงก้มลงจูบจือจื่ออย่างแผ่วเบา ริมฝีปากอุ่นแนบชิดอย่างอ่อนโยน ต่างจากท่าทางนิ่งขรึมที่เขามักมีในยามปกติอย่างสิ้นเชิง

จือจื่อหลับตาลงช้าๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายประคองใบหน้าของนางไว้เบามือ สัมผัสนั้นหวานละมุนจนหัวใจของนางเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

หยงชิงถอนริมฝีปากออกเพียงเล็กน้อย หน้าผากของทั้งสองยังแตะกันอยู่...