บทที่ 146 นั่งรถชมเมือง

เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนเบิกตากว้างขึ้น

"เช่นนั้น..."ลองหยิกจื่อจืออย่างแรง

“โอ๊ยๆๆๆ”จือจื่อร้องลั่น

“ตัวจริง จริงๆด้วยฮ่าาาาาาา”

เขาหันมองไปรอบห้องอย่างงุนงง

"ข้ายังไม่ตายหรือ"จือจื่อหลุดหัวเราะออกมาทันทีทั้งน้ำตา

"ยังเจ้าค่ะ"ใต้เท้าหลินนิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ

"แย่แล้ว"จือจื่อข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ