บทที่ 151 ถานถาน +หลงเกอ

น้ำเสียงพยายามนิ่ง แต่ยังแฝงความประหม่าฮองเฮามองนางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างพินิจ จากนั้นก็ยิ้มอ่อนลง

"เช่นนั้นหรือลำบากเจ้าแล้ว"

หลงเฉิงเทียนเองก็พยักหน้าเล็กน้อย

ถานถานรีบส่ายหน้า

"ไม่ลำบากเจ้าค่ะ เป็นหน้าที่ของหม่อมฉันสำหรับแขกของตำหนักตะกายดาวตามคำสั่งของนายหญิง"

หลงเกอหันมามองนางแวบหนึ่...