บทที่ 153 เรื่องสำคัญ

“เอาแบบนี้ข้าน้อยมียาดีฝ่าบาทก็ปิดตำหนักสักเจ็ดวันรับรองข้าได้อุ้มหลานแน่”

ภายในห้องทรงงานยังคงเงียบงัน หยงชิงนั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารัวเร็ว สีหน้าดูเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

"อืม"

เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย แววตาวาววับขึ้นมาอย่างมีแผนการ

ใต้เท้าหลินมองแล้วถึงกับกระแอมเบาๆ อย่างรู้ทัน

หยวนเซียว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ