บทที่ 154 ตั้งครรภ์

หมอหลวงพยักหน้าแรงๆ

"พ่ะย่ะค่ะ"รอยยิ้มบนใบหน้ายังไม่หาย

"ชีพจรชัดเจนมาก"หยงชิงยังคงนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนค่อยๆ หันไปมองจื่อจือ

สายตาที่มองนางเปลี่ยนไปทันทีทั้งตกใจ ทั้งดีใจ ทั้งเหมือนทำอะไรไม่ถูก

จื่อจือมองหน้าเขา ก่อนหลุดหัวเราะเบาๆ

"ฝ่าบาท"

นางยิ้มมุมปาก

"เหตุใดทำหน้าเหมือนถูกฟ้าผ่า"หยงชิงย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ