บทที่ 64 คิดถึงไหม

จือจื่อมองไปที่ใต้เท้าหลินซื่อหานเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ และพยักหน้า 

"เจ้าคะท่านพ่อท่านพูดถูกแต่ว่าจะเป็นด้านไหนเหอะคนแบบนั้น"บ่นงึมงำ

เหมยจิ้งที่ยืนอยู่ข้างๆ หันมาพูดเสริมด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงที่อ่อนหวาน 

"จริงด้วยเจ้าค่ะ นายหญิงเจ้าขา ฝ่าบาทร้อยวันพันปีไม่เคยร่างจดหมาย วันนี้จดหมายมาถึ...