บทที่ 90 สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น

ลานหลังตำหนักตะกายดาวยามบ่ายเงียบสงบ ลุงเฉียวถงรับม้วนแบบเครื่องทำน้ำอุ่นจากมือจือจื่ออย่างระมัดระวัง ดวงตาเป็นประกายเหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่

"นายหญิง หลายวันมานี้นายหญิงไม่ได้มอบแปลนให้ข้าน้อยเลย"

จือจื่อยิ้มบาง นางพัดชายแขนเสื้อเบาๆ สีหน้าดูนิ่งขึ้นกว่าทุกครั้ง

"ข้ากำลังคิดถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ แต...