บทที่ 93 อย่าเป็นเลยคนชั่ว

หานเย่ก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าจื่อจื่อก่อนจะประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม สีหน้าชายหนุ่มที่มักสงบนิ่งกลับสั่นไหวเล็กน้อย น้ำเสียงเอ่ยออกมาพร้อมความตื้นตันที่กดไว้ไม่อยู่

"นายหญิง ท่านรับมารดาข้ามาที่เมืองอี้หรือไร ท่านให้ท่านหมอดูแลอาการป่วยนางด้วยหรือ"

จือจื่อขมวดคิ้วทันที สีหน้าฉายแววไม่เข้าใจ

"ท่านห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ