บทที่ 12 บทที่ 10

บทที่ 10

“เธอจะเหมาทั้งหมดนี่เหรอ?”

กระแสเสียงทุ้มต่ำนั้นไม่ได้ดังลั่นนัก ทว่ากลับส่งผลให้ห้วงเวลาภายในร้านแบรนด์เนมคล้ายจะหยุดชะงักลงไปในชั่วขณะ

เพลงเพลินเบือนใบหน้าหนีหลบสายตา เสี้ยวหน้าด้านข้างของเขาซ่อนเร้นความขุ่นมัวของแววตาเอาไว้ใต้แพขนตาเรียวหนาที่ยังคงสั่นระริก

“ใช่ครับ เพลงจะเหมา”

ศรุจน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ