บทที่ 9 บทที่ 7

บทที่ 7

“ไปเที่ยวบาร์โฮสต์ค่ะ”

เอื้อยตอบคำถามของเขาเมื่อครู่ด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนเรื่องนั้นปกติ

ศรุจน์เลิกคิ้วขึ้นสูง ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรต่อ ทว่าลึกลงไปในอกกลับมีกระแสบางอย่างกระตุกวูบขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

เด็กนั่นไม่เคยคิดจะก้าวเท้าออกจากบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในห้วงเวลาวิกาลแบบนี้...