บทที่ 101 101.เหตุฉุกเฉิน

ตฤณนั่งหลังตรงอยู่บนเก้าอี้ตัวกลางของโต๊ะยาว สายตาของเขาจับจ้องไปที่กราฟแสดงตัวเลขบนจอภาพ แต่สายตากลับไม่ได้โฟกัสเนื้อหาใด ๆ บนนั้นเลยแต่กลับมีเพียงภาพแผ่นหลังพรพิเศษเดินห่างออกไปพร้อมกับน้ำเสียงราบเรียบและเฉยชาของเธอยังคงดังก้องซ้ำไปซ้ำมาในหัว

ปลายนิ้วหนาเคาะลงบนหน้าปกสมุดจดหนังสีดำเป็นจังหวะเชื่อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ